عن الصّادق عليه السّلام قال : كنوز اللَّه في ارضه و ما في الاعمال شىء احبّ الى اللَّه من الزّراعة و ما بعث اللَّه نبيّا الّا زارعا الّا ادريس ( ع ) فانّه كان خيّاطا . « 1 » امام صادق عليه السّلام فرمود : گنجهاى الهى در زمين نهفته است و هيچ كارى نزد خداوند محبوبتر از زراعت نيست ، تمام پيامبران خدا كشاورز بودند جز ادريس كه كارش دوزندگى بود . عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام قال : ازرعوا و اغرسوا و اللَّه ما عمل النّاس عملا احلّ و لا اطيب منه و اللَّه ليزرعنّ الزّرع و ليغرسنّ الغرس بعد خروج الدّجّال . « 2 » امام صادق عليه السّلام فرمود : زراعت كنيد و درخت بكاريد به خدا قسم هيچ عملى مباح‌تر و پاكيزه‌تر از آن نيست « از اين نظر كه كشاورزى و درختكارى يك امر ضرورى در تغذيه و حيات بشر است و گذشت زمان آن را از ميان نخواهد برد » . در آخر حديث امام صادق قسم ياد كرد كه در آخر زمان نيز مردم زراعت مىكنند و درخت مىنشانند . على ( ع ) ميفرمود : من وجد ماء و ترابا ثمّ افتقر فابعده اللَّه « 3 » كسى كه آب و خاك يعنى نيروى طبيعى در اختيار دارد و نيروى انسانى خود را براى بهره‌بردارى به كار نمىبندد و با فقر و گدائى ميگذراند نفرين و لعنت بر او باد .

--> ( 1 ) وسائل 4 ، صفحهء 103 ( 2 ) بحار 23 ، صفحهء 20 ( 3 ) بحار جلد 23 صفحهء 19